یه وجب خاکِ اینترنت

وقتی نوجوان بودم اولین بار اصطلاح ” عصر اطلاعات” به گوشم خورد. طبیعتا اون زمان نه ماهواره ای بود و نه اینترنتی که بشه در مورد این موضوع جستجو کرد و تنها منبع اطلاعات همان برنامه های علمی شبکه چهار بودند. از همان کودکی و نوجوانی عاشق تکنولوژی و پیشرفت بشر بودم و برای من لذت خواندن چنین اخباری از بسیاری از دل مشغولی های یک نوجوان معمولی، بیشتر بود. سال دو هزار که رسید من سرباز بودم و در اوج نا امیدی و تنهایی و سرشکستی وارد هزاره ای شدم که اکثریت مردم جهان به پیشوازش رفتند... 

بعد از یک ماه مذاکره و بررسی جوانب کار، اخیرا وارد سازمان غیر انتفاعی شدم که برام بسیار جالبه و عاشق کارش هستم. خوانندگان پر و پا قرص این وبلاگ حتما تمایلات روحی و فکری من رو به سمت کارآفرینی می دونن و من کاملا در دوسال اخیر درگیر این مقوله در زندگی شخصی و همچنین شغلی خودم بودم.  این مرکزی که من در آن مشغول به کار شدم یک هدف داره و اونم سرعت بخشی به روند کارآفرینی در کشورهای رو به توسعه است. مرکز در واقع قسمتی جدا شده از نظر مدیریتی ولی با پشنیبانی کامل دانشگاه بیزنس استکهلم... 

بیشتر از 5 ماهست که ننوشته ام. به کلی غریبه ام. برای منی که سالهای ساله که می نویسه این مدت خیلی غریب بود مثل حال و روزم. حالا که ساعت یک نصفه شبه و تصمیم گرفتم بنویسم و منتشرش کنم می بینم که چقدر دلم برای نوشتن تنگ شده بود. چقدر دلم برای این وبلاگ و نوشته هایش، برای جنس خودم، بی غل و غش و همان بی کله سابق تنگ شده بود. زندگی گاهی آدم را می شکند و من در تمام این ماه های اخیر داشتم این تن نحیف رو آرام می کردم برای یک شروع دیگر. می دونستم. از سالها پیش می دونستم که سی سالگی، سالی خواهد... 

شاید وقتی سلمان در 8 سال پیش به عنوان اولین پست وبلاگش معنای واژه وبلاگ رو برامون توضیح میداد باور نمی کرد که با توجه به سرعت ناجوانمردانه اینترنت در ایران، اینگونه نسل جدید از این رسانه استفاده کند و جایگاهی برای بیان عقاید و حرفهای خود بیاید. همه چیز از 8 سال پیش شروع شد و این فضا همچنان در حال رشد  و تکاپو است. طبیعتا انتقادات بسیاری بهش وارده مثل عدم تخصصی نویسی که به نظرم هنوز از این نظر خوب کار نکرده ایم و یا تخصصی نویسها نتوانسته اند حلقه دوستی مناسبی تشکیل دهند که... 

گاهی اوقات بیزنس های عجیب و غریبی درست میشن که به سود دهی برای شخص اجرا کنندش هم می رسه. بسیاری فکر می کنن شرکت زدن یعنی پول هنگفت درآوردن و میلیونر دلاری شدن در صورتی که این طور نیست. قبل تر راجع به ریزش شرکت های نوپا، زیر فشار و قدرت کله گنده ها له شدن و مسائل این قبیل نوشته ام. بعضی بیزنس ها می تونن کوچک باشند اما برای صاحبش سود آوری داشته باشند. مثلا نوجوان 15 ساله ای که برای هم سن و سالهای خودش صفحه مای اسپیس( سایت مشهوری که قبل از به قدرت رسیدن فیس بوک حرف اول را در ارتباطات...