سوئیس؛ کشور رویاهای کودکی من

دوران کودکی اسباب بازی داشتم که چندین کاغذ مقوایی داشت و پرچم های کشورها به همراه اسم هر کشور و پایتختش در زیر پرچم نوشته شده بود. بازی به این صورت بود که وقتی یکی از مقواها رو توی اسباب بازی کار میگذاشتم فقط پرچم ها مشخص بودن و نام کشور و پایتخت معلوم نبود و من می بایست از روی پرچم می فهمیدم که چه کشوریه.پرچم سوئیس همیشه برای جالب بود.

کمی که بزگتر شدم و اطلاعات بیشتری راجع به کشورها یاد گرفتم علاقه ام به کشور شکلات و ساعت ها بیشتر شد. اما هیچ کدام از اینها دلیل علاقه من به این کشور نبودند. اونچه که من رو عاشق این کشور می کرد کوهستانهای زیبا، شهرهای سر سبز و مردمان آرومش بود. کوهستان آلپ و خانه های در کنار دامنه آرزوی من بود.

از طرف گوگل سه روز با تقبل کلیه مخارج رفتم زوریخ و این توفیق اجباری رو غنیمت شمردم و شنبه هم کاملا در شهر موندم تا جاهای دیدنیش رو بتونم ببنم. زوریخ شهر بسیار زیبا و حیرت انگیزیه. بسیار سر سبز، مردمان آروم و جمعیت کم، امنیت بالا و کلی فعالیت های فوق برنامه برای جذب توریست ها و بهتر کردن زندگی ساکنین شهر؛ از درست کردن زمین فوتبال ساحلی در سالن بزرگ قطار داخل شهری بگیر تا موزیسین های خیابانی که بسیار زیبا قطعات موسیقی کلاسیک رو می نوازن و زوجهایی که دست همدیگه رو عاشقانه گرفتن و کنار دریاچه این شهر زیبا به غروب آفتاب نگاه می کنن. بسیار علاقه مندم که شهرهای دیگه سوئیس مثل ژنو رو ببینم. فعلا در لیستم هست که اگر شد برای تعطیلات کاری برم ژنو و صفایی بکنم در آلپ. جایی که همیشه آرزویم بوده.