بازدهی کاری در گوگل

زمان رسمی کار در گوگل عموما از ساعت 9 صبح تا 6 عصر هست. کارکنان گوگل بعد از صرف صبحانه در رستوران، به سر میزهای کارشون می رن و کار رو شروع می کنن. هرچند ساعت رسمی مشخصه اما هیچ کسی نمی تونه زورت کنه که راس یک ساعت مشخص بیای بنابراین یه روز می تونی دیرتر بیایی یا حتی از خونه کار کنی منتها باید رییست و یا تیمت رو از طریق ایمیل حتما باخبر کنی.

گوگلرها به تمام معنا کار می کنن مخصوصا بچه های مهندسی واقعا زحمت می کشن. مثلا در تعطیلات آخر هفته گذشته که مجبور شدم کار کنم چون باید یه پروژه رو آماده می کردم، خبری از بر و بکس فروش و بازاریابی نبود اما بجه های مهندسی بخش های مختلف تک و توک بودن که کار می کردن. البته بعضی ها شیفت تعطیلات هستند ولی بعضی ها هم اضافه کاری می کنن بدون اینکه مزایای خاصی براشون داشته باشه.

دلایل مختلفی می تونه وجود داشته باشه که چرا کارکنان گوگل عاشقانه براش کار می کنن و بازدهی بسیار بالایی دارن. یکیش شاید اینه که گوگل شرایط کاری بسیار مناسبی رو برای کارکنان بوجود میاره. غذا و نوشیدنی مجانی، سالن ورزش مجانی، اتاق ماساژ، اتاق بازی، صندلی های ماساژ، استاندارد بالای ارگونومیک فضای کار، آزادی عمل در تغییر دکوراسیون محل کار به سلیقه شخصی، باز بودن محیط کاری و دوستانه رفتار کردن رییسها با زیر دستان، لذت بردن از همصحبتی با آدمهای باهوش، همه و همه دست به هم میدن که گوگلرها با دل و جون برای این شرکت کار کنن چرا که شرکت بهشون ارزش می ده و فضای کار رو جزئی از حریم خودشون می دونن.
تو گوگل همه به هم کمک می کنن و مهم نیست که کی چه سمتی داره. اگر واقعا نظری داری و حرفی برای گفتن بهت خیلی راحت اجازه می دن که عملیش کنی. این رو واقعا من دوست دارم. تو گوگل همون هفته اول بهت اطمینان می کنن و یه پروژه گردن کلفت رو بهت می سپارن شاید چون می دونن که از هفت خان رستم رد شدی تا وارد مجموعه بشی.

من واقعا گوگل رو دوست دارم و محیطش بسیار برام جذابه. هر روز بعد کار یا به سالن ورزش می رم و یا با یکی از همکارام که پسر اتریشی بسیار جوانی هست می ریم و پینگ پونگ بازی می کنیم. حسابی کیف میده. امروز هم که بعد یه روز پرتنش کاری که خوشبختانه همه زحماتم به ثمر رسید و خیلی خوشحال هستم با روسای بخش و سایر همکاران رفتیم بیرون و یه پیتزا مشتی زدیم و یه دسر که بعدش به غلط کردن افتادم و مجبور شدم برای سوزوندن این همه کالری بیام و ساعت ده شب ورزش کنم. الانم تو تختم و ساعت کوک که فردا صبح برم که بازم مثل امروز باید مراقب کنفرانس ها و گفت و شنودها باشم.