آلپاچینو و رضا کیانیان مجازی!

تصور کنید که رضا کیانیان در محل فیلم برداری در ایران است و درحال بازی در یک فیلم هالیوودی. این در حالیست که آلپاچینو که هنرپیشه مورد علاقه من هم هست در استودیویی در هالیوود، در همان فیلم رضا مشغول بازی است! فکر می کنید غیر ممکن است؟.



اخیرا یک شرکت در زمینه سه بعدی سازی انیمیشن صورت، کاراکتری را بوجود آورده است به نام امیلی. در واقع امیلی یک صورت مجازی است که بر روی اندام یک هنرپیشه واقعی گذاشته شده است. درست است که امیلی هنوز جای کار بسیار دارد تا کاملا واقعی به نظر برسد اما با پیشرفت سریع تکنولوژی این امر خیلی زود میسر خواهد شد.

این تکنیک افق بسیار جدیدی را در سینمای جهان باز خواهد کرد. مثلا اگر در فیلم مودر نظر نیازی به صحنه های بدل کاری باشد، حال کارگردان یک کاراکتر کاملا شبیه سازی شده رضا کیانیان یا آلپاچینو رو در اختیار داره تا توسط جلوه های ویژه هر کاری که می خواهند در دنیای مجازی شبیه سازی شده بتوانند انجام بدهند. یا تصور کنید هنرپیشه های معروف می توانند تصویرشان و نامشان را به کمپانی های بازی سازی بفروشند و مثلا آقای پاچینو با همان صدا و میمیک های صورت و قد و قواره در یک بازی سه بعدی کامپیوتری ظاهر شود.

این مقاله رو نوشتم تا تنها دریچه ای گشوده باشم به دنیای آینده نزدیک. سوالهای بسیاری مطرح می شود. مثلا آنکه چنانچه یک کاراکتر زیبای کاملا مجازی ساخته بشود که طبیعتا چون توسط برنامه نویس و طراح ساخته شده می تواند بر خلاف انسان هیچ نقصی نداشته باشد( آن خانم لباس قرمز را در هنگام آموزش های نئو در فیلم ماتریکس را یادتان هست؟) آنگاه جایگاه یک هنرپیشه واقعی کجا خواهد بود. چنانچه فیلمی بشود تولید کرد که تنها بر اساس کاراکترهای مجازی است که کوچک ترین و ظریف ترین میمیک های صورت یک هنرپیشه واقعی را می توانند انجام بدهند آنگاه عرصه بازی و بازی گری به کجا خواهد رفت؟ آیا همچنان ما به کاراکترهای واقعی نیاز خواهیم داشت؟