شیطانی نباش

حتما می دانید که شعار" شیطانی نباش"، شعار غیر رسمی گوگل است. اما آنچه که در مورد شعار don't be evil جالبه، اینه که یکی از ستونهای پر قدرت شرکت گوگل برای اهداف کوتاه مدت و بلند مدت و محوریت این شعار در اجرای استراتژی ها و برنامه ریزی کارمندان و مدیرانش است. به زبان ساده هرگاه برنامه ای بخواد در گوگل ریخته باشه، همیشه سنجیده میشه که آیا این قضیه به نفع کاربر هست یا خیر و صلاح و شر کاربر بیچاره و بینوا در نظر گرفته میشه. چرا بیچاره و بینوا؟ چرا که شواهد نشون میدن که حتی شرکتهایی مثل گوگل هم در اجرای چنین شعاری در بعضی از موارد مجبور به چشم پوشی هستند. اما تاریخچه این که این شعار از کجا آمده هم جالبه.

آمیت و پاول(پاول همان کسی است که الان سرویس فرندفید رو راه اندازی کرده و در گوگل هم پروژه جیمیل رو در دست داشتن)، وقتی در جلسات می نشتن از این جمله استفاده می کردن. مثلا بحث بسیار داغی راجع به یکی از محصولات و خدمات اینترنتی بوده و تا قضیه بیخ پیدا می کرده که به کدام سمت بروند آمیت و پاول از این جمله استفاده می کردند و ابرهای جلوی خورشید کنار می رفتند. همین میشه که بقیه کارمندان هم یاد میگرن و استفاده می کنن. البته بر طبق دفترچه داخلی گوگل که بین کارمندان گوگل پخش میشه، سرچشمه این شعار رو به آمیت نسبت داده اما در مدخل ویکی پدیا به هر دو شخص اشاره شده است. اونچه که جالبه اینه که تمامی شرکت های بزرگ ده ها هزار دلار خرج می کنن تا شرکتهای متخصص در امر فرهنگ سازی سازمانی، شعارها و فرآیندهایی رو تدوین کنن که کارمندان از اونها تبعیت کنن و یک فرهنگ منحصر به فرد در بین کارکنان بوجود بیاورن. این در حالیست که در شرکتی مثل گوگل یکی از بزرگترین فرهنگ سازی ها و شعارها از دل خود کارمندانش بیرون می آید. این است تفاوت گوگل با سایر شرکتها که ساختار شکنی های بسیاری در دل خود دارد.

این پاراگراف انتهایی هم برای آنهایی که نسبت به بعضی از سیاستها و خط مشی های گوگل شاکی هستند و حق هم با آنهاست. مثلا سیاستی که گوگل در چین و توافق با دولت دیکتاتور و سانسورچی آنها به عمل آورده برای اینکه تنها سهم کوچکی از بازار بزرگ چین رو در جستجوی اینترنتی در دست بگیره و یا بستن آی پی کشورهای تحریم شده توسط آمریکا برای دانلود نرم افزارهایی که مجانی هستند و ارزش تجاری ندارند. متاسفانه رقابت بسیار سنگین شرکت های بزرگ مانند گوگل و نامردی کردن مثل آب خوردن شرکت های بزرگ دیگر برای تصاحب بازار، راهی برای شرکتهایی خوشنام مثل گوگل نمی گذاره که بعضی وقتا بر خلاف آنچه اعتقاد دارند کمی چشم پوشی کنند و مسلما گاهی این امر با زندگی یه شخص می تونه بازی کنه مانند رسوایی یاهو در افشا کردن آی پی خبر نگاری که وبلاگ می نوشت و دولت چین این خبرنگار رو دست گیر کرد. اما آنچه که به دید مثبت میشه بهش نگاه کرد اینه که شرکتی، برنامه ریزی های کوتاه و بلندش رو بر اساس این شعار همیشه در پشت صحنه ذهن مدیرانش قرار میده. تصور کنید جهانی رو که تنها نصف شرکتها این طوری فکر می کردن. فقط نصفشان و نه بیشتر

مدخل ویکی پدیا