دزدی علمی

چند روز پیش راجع به دزدی مقالات و پستهای وبلاگم نوشتم. جالب اینجاست که دیروز یار یکی از مطالب عاشقانه چند سال پیش من رو که نوشته بودم رو جستجو کرد و دید بعله از آن هم نگذشته اند و عده ای مطلب رو کپی کردن در وبلاگ خودشون و بقیه هم براش کامنت گذاشتن که آقا چقدر تو عاشقی و ایول و سوت بلبلی زده اند!

امروز می خوام به بحث درباره یه کار کثیف دیگر به نام "تقلب آکادمیک" بپردازم که متاسفانه بازار داغی هم در ایران داره. دانشجویان، مقالات و تحقیقات کش رفته از سایر افراد رو به نام خودشون چاپ می کنند، و یا طرحهای تحقیقاتی دانشجویان دیگر در دانشگاهی دیگر را بر می دارن و به عنوان تز خودشون معرفی می کنن و غیرو.... این قضیه به هر حال به فکر هر کسی میر سد که به علت تنبلی و یا به پست و مقام رسیدن، بخواهد بدون زحمت و دود چراغ خوردن از حاصل دست رنج دیگران استفاده کند. اما عملا به این کار دزدی می گویند!

گویا تب تقلب و دزدیدن مقالات در روز روشن در بین دانشجویان ایرانی بالا گرفته و به همین علت عده ای از استادان و دانشجویان ایرانی داخل و خارج از کشور وبلاگی راه انداخته اند که خوشبختانه مدام به روز می شود و اخبار و اطلاعات راجع به دزدی ها و نشریات بی ارزش دانشگاهی و رو کردن دست آدمهای متقلب را پوشش می دهند. من همیشه طرفدار آگاهی رساندن هستم به جای انگشت اتهام به دیگران گرفتن و برا ی همین هم این پست رو نوشتم. آگاهی رساندن به همگان خوبه که شاید عده ای متوجه نباشند که قضیه دزدی علمی اصلا موضوعی نیست که بشه زیر سبیلی ردش کرد. توصیه من به دوستان متقلب اینه که، این کار رو نکنید و یا اگر این دزدی رو انجام داده اید و سرش کلاه شرعی گذاشتید مثلا اینکه به خودتون بگید این طرف دقیقا حرف من رو زده به بهترین نحو بیانش کرده، پس مطلبش رو بردارم و یه راست کپی بزنم در تز و یا تحقیقم بدون اینکه ذکر منبع کنم، اصلا کار پسندیده ای نیست. نان فکر و تحقیقات خودتون رو بخورید. البته گویا این مشکل در کشور ما بسیار ریشه ای تر است. مطلب وبلاگ آقا اجازه رو بخونید!

لینکهای مرتبط:
دزدی مقاله
استادان علیه تقلب
وبلاگ آقا اجازه: علیه تقلب، دزدی علمی و مدرک قلابی