Saturday، December 20، 2008

پیکان زمان


وقتی که دیگو(عکاس آرژانتینی) و سوزی در سال 1976 تصمیم گرفتند که هر سال عکسی به یادگار بگیرند شاید هرگز تصور نمی کردند که روزی این کارشان در عصر ارتباطات به گوش همه جهانیان برسه و منبعی بشه برای الهام و تشویق دیگران برای این کار. من به شخصه همیشه به زمان حساس بوده ام. گذشته زمان به خصوص وقتی که نگارش شود و یا توسط دوربین ثبت شود، می تواند یادآور خاطرات و لحظات خوب و بد زندگی انسان باشد.

سری به وبسایت این خانواده بزنید و تغییراتشان را ببینید. وقتی که بچه ها متولد می شوند و بعد در خانواده شان رشد می کنند و کودکی خردسال و نوجوانی و سپس جوانی رشید می شوند. آنچه که شاید غمگین کننده باشد نشستن گرد عمر بر چهره پدر و مادرشان است. راستی امسال فرزند اولشان هم ازدواج کرد و او هم به پاس نگاه داشتن این سنت نه چندان دیرین، شروع کرده است با همسرش از امسال صفحه ای جداگانه برای عکس خانواده اش مهیا کردن. اگر که به عکس امسال(2008) نگاه کنید می بینید که دور فریم عکس فرزند اولشان رنگی است و با کلیک بر آن می توان صفحه مجزای مربوط به او را دید

وب سایت پیکان زمان

برچسبها:

3 نظر:

در December 20, 2008 6:53 PM, Anonymous احمد گفت...

خیلی جالب بود، به شدت بعضی چیزها رو به آدم گوشزد می کنه.

قدر لحظه ها و جوانیمونو بهتر بدونیم.

(در ضمن متاسفانه این سایت هم به اشتباه در ایران فیلتر شده است.)

 
در December 21, 2008 9:28 AM, OpenID nytreporter گفت...

چه مسخره!!!این سایته هم فیلتره اینجا!!!
ولی پروژه‌ی خیلی جالبیه.خیلی خوشم اومد. یادم باشه منم تو خانواده‌ام عملیش کنم!:)

 
در December 21, 2008 7:55 PM, Anonymous محمد شریفی گفت...

واقعا این مجموعه 32 ساله منو تحت تاثیر قرار داد.
واقعا زمان و دنیا چیه؟؟
پژمان جون واسه مطلب خوبت ممنون

 

ارسال يک نظر

<< صفحه اصلی