2009

سال جدید میلادی رو در حالی شروع کردیم که طبق آخرین پردازش های کامپیوتری، ثابت شد که اگر نشانه های آسمانی و فلکی زایش مسیح درست باشه، پیامبر صلح و آشتی در ماه ژوئن به دنیا اومده و نه دسامبر و خب اصولا من نمی فهمم چطور میشه در وسط زمستون، سال نو رو جشن گرفت! هرچند که این چند ساله که اینجا بوده ام، همیشه جشن گرفته ایم ولی خب، نوروز باستان و اول بهار ایران کجا و هوای سرد و البته بی برف اینجا کجا. امسال یه دانه برف هم بر زمین نیومد و حال همه رو گرفت. استکهلم زمستانی سرد بدون برف واقعا زجرآوره.

یه سرمایی هم خوردم که الان بیشتر از یک هفته هست که ولم نمی کنه. پدرم رو درآورده. دیگه دارم کلافه می شوم ولی خب باید باهاش بسازم. هوا زیر صفر و سرد هست . امسال بر خلاف سالهای گذتشته نرفتم مسافرت و نشستم خونه. برنامه های تلویزیون رو دیدم که بعضی هاش جالب بودن. واقعا این برنامه های کانال دیسکاوری و مخصوصا animal planet عالی هستند و بیشتر موقع ها مشتریشونم. آدم کیف می کنه می بینه تو طبیعت چه اتفاقاتی می افته. فیلمهایی که از تلویزیون پخش میشه رو دوست ندارم چون حالم بهم می خوره وقتی بین یه فیلم دو ساعته، تا نیم ساعت و یا بیشتر تبلیغ می گذارند و اصلا آدم نمی فهمه چی به چیه. در عوضش دیشب با یار یه فیلم خیلی باحال از جناب وودی آلن بر روی لپتاپ دیدم که تو یه پست جالب راجع بهش می نویسم. این فیلم رو خیلی دوست داشتم و ذهنم رو مشغول کرد.