سلامتی

یکی از عادتهای بسیار بد زندگی من، بی توجهیم به وعده های غذاییمه و این بی توجهی همیشه کار دستم داده است. من، متاسفانه توجه زیادی به وعده های غذاییم ندارم و ممکنه این وعده ها بسیار نامنظم بشوند و گاها متوجه بشوم که در طول یک 24 ساعت، تنها یک وعده غذا خورده ام. هرچند که با رفتن به سر کار روزانه، این بهم خوردگی تعدیل پیدا می کنه، از سویی کیفیت غذایی که خورده میشه و همچنین همراه بودن روح و روان آدمی در هنگام غذا خوردن هم بسیار مهمه.

برای من لذت خواندن یک مقاله و یا غوطه ور شدن در نظم بخشیدن به افکارم، در بسیاری از موارد از خوردن غذا، لذت بخش تر است. خب تا اینجا مشکلی نیست. هر کسی علاقه مندی های در زندگی داره حتی اگر جنون آمیز به نظر برسه، اما مشکل اینجاست که این بدن لامصب نیاز به انرژی و توجه داره وگرنه مریض شدن همانا و به فلاکت افتادن همانا.

امیدوارم دست از این کله پوک بازی هایم بردارم و به خورد و خوارکم توجه بسیار بیشتری بکنم چون در حال حاضر که ورزش نمی کنم و اگر هم بخواهم با این بدن نحیف هم این طوری تا کنم، نه به کارهایم می رسم و نه لذتی از زندگی می برم. به هر حال خواستم بگویم اگر شما هم مثل من درگیر این مساله هستید یه فکری به حال خودتون بکنید. این وضعیت غیر قابل بخششه. هنوز هم از جنگ بیماری دیشب در رعشه ام. به قولی هزار بار مرده و زنده شدم و تمام طول تعطیلات کریسمس و سال جدید میلادی بنده با حالی ناخوش سر کردم. نه به کارهای خودم رسیدم و نه تونستم با آرامش وقتم رو با یار سپری کنم که از همین جا ازش معذرت می خوام.