ثبت اختراع

یکی از خوبی های کارآفرینی اینه که همیشه با چیزهای جدیدی رو به رو می شید و با مسائلی آشنا میشید که اصلا هیچ وقت اسمشون رو نشنیدید و یا اینکه در اون زمینه بسیار کم اطلاع دارید. بنابراین همیشه باید آماده باشید که مطالب جدید بیاموزید. دو ماه پیش بود که به درخواست سازمانی که به کارآفرینان سوئدی کمک و راهنمایی میکنه، مجبور شدم که اطلاعاتم رو راجع به ثبت اختراع و مراحلش تکمیل کنم. من هیچی از ثبت اختراع نمی دانستم و تازه باید می فهمیدم مقدمات کار چیه و وقتی هم مقدمات رو یاد گرفتم، می بایست می رفتم در پایگاه های داده آنلاین بگردم که ببینم آیا مشابه آنچه در ذهن دارم، در پایگاه داده هست یا خبر.

کار اصلا آسونی نبود و وقتم رو گرفت اما نهایتا دیشب هر دو تا ایده ای که در ذهن داشتم به همراه دو طرح بسیار درب و داغون براشون فرستادم که بررسی کنن ببینن در پایگاه های داده ای که فقط اونا و سازمانهای مخصوص دسترسی دارن، طرح من ثبت شده یا خیر. قضیه اینه که ثبت اختراع بسیار هزینه بر هست و نباید بی گذار به آب زد. برای همین اول خودم چک کردم، بعدش طرح ها رو می دم به اون سازمان که در یک پروسه یک ماهه نگاه بکنن که میشه ثبتش کرد یا خیر و بعدش تازه برم پرونده باز کنم و وام بگیرم برای هزینه ثبت اختراع که خب هزینه کمی هم نیست.

بیش از 60 میلیون اختراع تا الان وجود داره در پایگاه داده و بعضیاشون واقعا مسخره هستند. ایده ثبت اختراع بوجود اومد که حامی و پشتیبان زحمات مخترع باشه، اما در عمل می بینیم که در خیلی موارد این طور نیست و عملا برای اهداف نادرست استفاده میشه مثلا جلوگیری از رقبا برای تولید محصولات به مراتب بهتر از شما و یا گرفتن پولهای هنگفت حق امتیاز و یا کشیدن شرکتها به دادگاه برای بدنام کردنشون و از این مزخرفات. ثبت اختراع کاری نیست که آدم عادی مثل من انجام بده. نیاز به یه پروسه قانونی طولانی مدت بین یک تا 2 سال داره و باید حتما از طریق سازمانهای مربوطه صورت بگیره و متخصص می خواد که کمکتون کنه که توضیحاتش رو بنویسید و کلی دنگ و فنگ کاغذ بازی و صد البته مثل بسیاری موارد دیگر ترفند هم داره. داستانهای رو دست خوردن شرکتها و یا چرا یک شرکت بر علیه دیگری در دادگاه برنده میشه رو میگذارم برای پستهای بعدی. فعلا ببینیم مخترع از آب درمیایم یا طرحمون میره تو سطل زباله :)