نوروز 1388 خجسته باد

سال 1387 با همه تلخی ها و شیرینی هاش داره آخرین نفساش رو می کشه. من هر سال برای خودم هدفی رو دنبال می کنم و آرزویی می کنم که باید به اون برسم. ده ساله که منتظر بودم، ده ساله که صبر کردم تا وقتش برسه و امسال تجلی اون همه صبر خواهد بود.

می دونم که سال 88 سالی پربار خواهد بود. امیدوارم که خدا به همه در ابتدا تندرستی بده که از هر نعمتی بالاتره، سایه پدر و مادر بر سر فرزندانشون باشه، و همه در کنار هم خوش باشند. امیدوارم جبیاتون هم دیگه تارعنکبوت نبنده.

بهار میاد و من بعد از این همه سال دوری از خانواده و وطن، سال نو رو آغاز می کنم به امیدی فردایی بهتر. در آستانه سی سالگی هستم و باورم نمیشود که این همه بهار را دیده ام. بگذاریم هرچه بوده در پس ذهنمونه بمونه و سال را با دلی شاد و بی کینه و پر از امید شروع کنیم. من جوانم و شور در سر دارم به قول خودمانی بازم میریم که امسال بترکونیم. پس آستینا همه بالا.