Comments on: ققنوس

By: رادان

رادان — Tue, 22 Jun 2010 15:58:24 +0000

من هنوز پست های بعدیت و نخوندم پس شاید پیامم بی مورد باشه

اگر تجربه ی این روزهای سختی که ازشون گذشتی چیز آموزنده ای برای دیگران داشته باشه، چرا همین الان در موردش نمی نویسی و شاید دوستانی که الان در این دوران به سر می برند کمکی نمی کنی؟

By: رضا

رضا — Fri, 30 Apr 2010 19:31:41 +0000

چي بگم . راستش اشك تو چشام جمع شد . بيشتر به خاطر شباهت اوضاعي كه قبلا داشتم با حرفات . خيلي چيزها ياد گرفتم تو اون موقع. اينوبگم كه تا ته نا اميدي رفتم . جايي كه ديگه سياهي هم تموم ميشه . به اين رسيدم : خدا ممكنه تو رو تا لبه پرتگاه ببره تا بهت پرواز ياد بده اما اگه ببينه داري ميفتي ، دست تو مي گيره . مي دوني ، من به معجزه اعتقاد دارم ، معجزه هاي كوچك و بزرگ خودمون . معجزه براي شرايط من ، خريد كاملا اتفاقي يك كتاب بود و ………..

By: رها

رها — Tue, 23 Feb 2010 10:33:15 +0000

سلام پژمان عزيز
خيلي خوشحالم كه دوباره مي نويسي
شاد باشي …

By: عسگري

عسگري — Mon, 22 Feb 2010 06:37:17 +0000

هر کجا هستم ، باشم .
آسمان مال من است .
پنجره ، فکر ، هوا ، عشق ، زمين ، مال من است .
چه اهميت دارد
گاه اگر مي رويند
قارچ هاي غربت ؟

پژمان جان حدود هفت سال از من كوچكتر هستي.ما همه اين دوران ها را داشته ايم.ولي اگر روي آنها بايستم خوب نخواهد بود اما بعنوان پل مي تواند نگاه بهتري به عقب داشته باشيم و راه بهتري براي آينده داشته باشيم. دوباره شعري از سهراب:

گاه زخمی که به پا داشته ام، زیر و بم های زمین را به من آموخته است!

موفق باشيد.

By: Mohammadreza

Mohammadreza — Sun, 21 Feb 2010 12:58:38 +0000

Hi Pejman,
You definitely know this guy, but I believe it definitely worth to see this video again. It will give you more power and hope.
http://www.youtube.com/watch?v=KOuFa-AZqt0
good luck buddy

By: پویا کوشنده

پویا کوشنده — Fri, 19 Feb 2010 16:38:53 +0000

سلام پژمان عزیز
امیدوارم در حال حاضر حالت خوب باشه و هر روز بهتر بشی. پسر خیلی کارها داریم که باید انجام بدیم. امیدت به خدا باشه … چندباری جاهای مختلف بهت کامنت دادم ولی خوب دیدم ازت خبری نیست و نگران بودم ولی خدا رو شکر که الان میبینمت که خوبی ، همیشه شاد باشی دوست من

By: محمد

محمد — Fri, 19 Feb 2010 15:35:41 +0000

سلام پژمان جان
دل من یکی که برات تنگیده بود اساسی برای همین هم چند باری تو چت مزاحمت شدم.
اگر چه حرفات کلی بود ولی خوشحالم که دوباره برگشتی…خوش آمدی!
کاری بود در خدمت هستیم برادر.
مواظب سلامتی جسمی خودت هم باش….یا علی

By: ایمان

ایمان — Thu, 18 Feb 2010 21:38:16 +0000

سلام پژمان جان خوبی آقا؟
بابا دلمون واست کلی تنگ شده بود. کجا بودی ؟ نگرانت شده بودیم.
آیشالا که همیشه موفق و سر زنده باشی

By: رضوي

رضوي — Thu, 18 Feb 2010 09:57:00 +0000

سلام و خوشحالم كه برگشتي . اون يكي دوباري كه تو ايميلها به من از نااميدي حرف زدي نگرانت شدم . اما حالا ديگه مطمئنم همون پژمان سابق برگشته .
خود من هم اين روزها اوضاعم داغونه منتها مشكلات من از جنس ديگري است و در اختيار خودم نيست تا حدي .
اميدوارم باز هم بتونيم با كمك هم اون ايده هايي كه صحبتش رو كرده بوديم رو كم كم پياده شون كنيم .

By: Cay Horstmann

Cay Horstmann — Thu, 18 Feb 2010 08:51:58 +0000

سلام علیکم،
امیدوارم روزی بتوانی شرکت عریض و طویل نوکیا را زمین بزنی و برند تو جای برند آنها را بگیرد.

By: جواد

جواد — Thu, 18 Feb 2010 05:41:45 +0000

سلام پژمان جان
اميد تو تحصين مي كنم
زندگي يك قمار بزرگ است كه تنهاي برگ هاي برنده قابل رويت هستند و توي يك برگ برنده اي پژمان جان و قابل رويت

منتظر پست هاي بعديتم
دوستدار تو جواد.

By: علیرضا

علیرضا — Wed, 17 Feb 2010 18:13:01 +0000

پژمان جان قطعا دچار “بحران سی سالگی” شدی. من تازگیها ردش کردم و واقعا خیلی چیز مزخرفی هست و روانشناسها میگن که همه مابین 28 تا 32 سالگی در درجات مختلف بهش دچار میشن.
حتما حتما حتما حتما این لینک و بخون:
http://www.hamshahrionline.ir/News/?id=41516

خوبیش اینه که تموم میشه و بدیش اینه که ایکاش قبل از اینکه برسه میدونستم و در زندگیم درست فکر میکردم. حیف که در ایران در این مورد اطلاع رسانی نمیشه…

By: بامدادی

بامدادی — Wed, 17 Feb 2010 17:09:24 +0000

midlife crisis نبوده؟

حل می‌شه.

By: نوش‌گاه

نوش‌گاه — Wed, 17 Feb 2010 15:49:57 +0000

دوست عزيز پژمان.
خيلي خوش‌حالم از اين‌كه خوندم تونستي از اون حالت دربياي. البته جز دلايلي شخصي، توي چندماهه‌ي اخير، همه‌ي ايراني‌ها دلايل زيادي براي ياس و نااميدي داشتند (و دارند).
برات آرزوي موفقيت مي‌كنم و منتظر اخبار به‌تري ازت هستم.
فعلا.

By: حسين ميري

حسين ميري — Wed, 17 Feb 2010 11:30:16 +0000

من هم يك مدت دور بودم… ياد گذشته ها و براي كسي كه هميشه مينويسد سخت است دوري… اما صبر تنها چيزي‌ست كه مي توان گفت… خوشحالم كه دوباره ميبينمت و اينكه ميبينم كه مينويسي… .