یه وجب خاکِ اینترنت

به رسم همه این سالهای وبلاگ نویسی وداعی با سال جاری ایرانی دارم. سال 88 بسیار خوب شروع شد. بعد از مدتها دوری در کنار خانواده ، بودن در کنار مادر و خوردن دستپخت او و گپ زدن با برادرهایی که سالهاست ندیده بودم عالی بود. دیدار دوستان و فضای خلوت خیابانهای تهران هم به دور از ترافیک و آلودگی صوتی روزمره برای خودش کیفی داشت اما نمی دونستم که این سال آبستن حوادثی برای همه ما ایرانی ها و همچنین در زندگی شخصی من باشه که از جهاتی سال بسیار سختی از آب دراومد. در یک کلام پوستم کنده شد. در... 

وقتی نوجوان بودم اولین بار اصطلاح ” عصر اطلاعات” به گوشم خورد. طبیعتا اون زمان نه ماهواره ای بود و نه اینترنتی که بشه در مورد این موضوع جستجو کرد و تنها منبع اطلاعات همان برنامه های علمی شبکه چهار بودند. از همان کودکی و نوجوانی عاشق تکنولوژی و پیشرفت بشر بودم و برای من لذت خواندن چنین اخباری از بسیاری از دل مشغولی های یک نوجوان معمولی، بیشتر بود. سال دو هزار که رسید من سرباز بودم و در اوج نا امیدی و تنهایی و سرشکستی وارد هزاره ای شدم که اکثریت مردم جهان به پیشوازش رفتند...