اشتراک اهمیت دادن است

ارسال شده در ۱۴ مرداد ۱۳۸۹ توسط پژمان

اشتراک اطلاعاتمن سالهای سال هست که می نویسم. در همین یه وجب خاک اینترنت. در سالهای اول که ابتدای کار بود ونقد اوضاع اجتماعی و خاطرات می نوشتم تعداد مخاطب برایم اهمیت نداشت اما از زمانی که شروع به تخصصی نوشتن کردم و تولید محتوای علمی و اشتراک اطلاعات تجربی کاری را شروع کردم، تعداد مخاطب برایم مهم شد. دلیلش آنست که دیگر دغدغه های اجتماعی کمتری داشتم و دغدغه های تجاری و کاری می طلبید که برای هر پست مدت بسیاری بیشتری را وقت بگذارم و طبیعتا انتظار دارم که این پستها که حالت مقاله گونه دارند دیده شوند.

خوانندگان این وبلاگ در حد قابل قبولی هستند اما درصد اشتراک مطالب بسیار بسیار کم است. چندین مطلب را اینجا می خواهم گوشزد کنم. اول اینکه همیشه بحث میشود که ما نوع مدیا را اشتباه می فهمیم و از آن استفاده نامربوط می کنیم. مثلا از فرندفید استفاده می کنیم برای دوستیابی و یا پیدا کردن عشق آینده مان برای ازدواج. این دغدغه من نیست. به من مربوط نیست دیگران از مدیای مورد نظر چه استفاده ای می کنند اما من بسیار حساس می شوم وقتی می بینم که دنبال کنندگان این وبلاگ در گوگل ریدر بسیار کم مطالب من را لایک و یا به اشتراک می گذارند. دنبال کنندگان من کسانی هستند که حتما به مطالب من علاقه مند هستند وگرنه دلیلی ندارد مرا فالو کنند پس سوال اینجاست که چرا اینکار را انجام نمی دهند؟ آیا مطالب را دوست ندارند؟ من هرگز کامنتی در این باره دریافت نکرده ام بلکه همیشه در جهت مثبت بوده است پس پاسخ دوم برای من مساله عدم اهمیت و بعد فرهنگی این مساله است.

یک وبلاگ نویس غربی می نویسد و خوانندگانش برای تشکر با به اشتراک گذاشتن پستهای او در تویتر، وبلاگ، لینکدونی و یا فیس بوک و فرندفید برای او مخاطب بیشتری به ارمغان میاورند و از این رو هم به مطالب مورد نظر ارج می نهند و هم وبلاگ نویس متوجه می شود که چقدر هر مطلب برای دیگران مهم بوده است و مخاطبانش چه طیفی هستند. شما به عنوان یک دنبال کننده یا مشترک یک وبلاگ، می بایست برای بقا و ادامه کار شخص نویسنده را حمایت کنید. این با ارزش ترین کاری است که می توانید انجام دهید

یکی از اهالی وبلاگستان که وبلاگ او از معدود وبلاگهایی است که دنبال می کنم، مطالب به اشتراک من را می خواند، از مقالات انگلیسی ارجاعی من در تویتر مطلب ترجمه و یا گردآوردی می کند و در وبلاگش قرار می دهد، من همیشه پستهایی که مورد علاقه ام هست را از او به اشتراک می گذارم، اما او هرگز این کار را برای من نمی کند. از این مدل بسیار است. پرسش اینجاست چرا؟ اگر شخص خود وبلاگ نویس نباشد می گوییم اهمیت گردآوری مطلب، اقتباس و یا نگارش را نمی داند اما وبلاگ نویسی که می داند چرا؟ یا ایشان و امثال ایشان تنگ نظر هستند و خساست دارند یا خودشان به کاری که انجام می دهند اعتقادی ندارند. دقت کنید من راجع به اشخاصی صحبت می کنم که دنبال کننده یک نویسنده یا شخص هستند.

این به ما مربوط نمی شود که اکثریت افراد در فرندفید یا گودر تقاضای مسافر کشی می کنند و یا کمبود گوجه برای املت دارند و یا توالت رفتنشان را در تویتر می نویسند، اما به ما مربوط می شود که اگر خود تخصصی می نویسیم و خودمان را یک وبلاگ نویس حرفه ای می دانیم چنانچه وبلاگی را دنبال می کنیم، چنانچه در تویتر کسی او را دنبال می کنیم، مطالب را در فرندفید می خوانیم، حداقل کاری که می توانیم انجام دهیم به اشتراک گذاری مطالب است. تمام گودربازهای محترم تشریف ببرند و در بخش آمار گودر نگان بکنند که چند درصد از مطالب یک وبلاگ تخصصی را لایک زده اند و یا چند درصد به اشتراک گذاشته اند. شما می توانید هر روز صدها لایک و به اشتراک گذاری عکس همستر، آلات مختلف تناسلی، عکس چمن و دار و درخت و عکسهای رومانتیک و عشقولانه، کیک تولد، انواع حیوانات و اجنه را به اشتراک بگذارید اما اگر حتا یک درصد به دنبال مطالب تخصصی هم هستید تنها کار شما برای قدردانی از نویسنده تخصصی نویس، اشتراک مطالب اوست.

کسانی که وبلاگهای تخصصی را دنبال می کنند ولی به اشتراک نمی گذارند اما در عوض گودرشان پر از لایک و اشتراکات اجتماعی و مسائل تفریحی است مرا یاد بچه های شیطون دوران دبیرستان می اندازند. بچه های شیطون دو دسته بودند آنهایی که وقتی در مراسم جدی می رفتند مثلا مانند مراسم سوگواری یک همکلاسی فوت شده ادب را رعایت می کردند و لااقل در آن زمان بساط کرکر خنده و شیطونیشان بر پا نبود. اما دسته ای دیگر هیچ زمان و مکانی را نمی شناختند و همچنان به کارهای زشت خود ادامه می دادند. برای فرهنگ سازی همیشه از خودمان شروع کنیم. خرجش فقط یک کلیک است. در پایان به پست دوست خوبم به عنوان “ممنون نویسنده عزیز: 10 روش برای تشکر از یک وبلاگ نویس” بسنده می کنم که کافی و تکمیل این مطالب است.. نترسید. از اشتراک اطلاعات چیزی از کسی کم نمی شود. حال ببینیم خود این مطلب چقدر بازخورد و لایک و به اشتراک گذاشته می شود. طبیعتا نظر شما برای من مانند همیشه مهم است


برچسب ها: ,

20 نظر برای “اشتراک اهمیت دادن است”

  1. غانم‌زاده گفت:

    پژمان عزیز
    این البته دلایل مختلفی دارد.
    – نخست اینکه ما (از جمله خود من) بیشتر دوست داریم بیننده و منفعل باشیم. هر چه باشد خواندن آسان‌تر از نوشتن است.

    – دوم، گفتی بیشتر دیدگاه‌ها مثبت است، درست است چرا که کم پیش می‌آید انتقاد کنیم. ترجیح می‌دهیم گذر کنیم و چیزی نگوییم تا انتقاد کنیم. بدون توجه به اینکه این انتقاد می‌تواند نویسنده‌ی مورد علاقه ما را در پیشبرد بلاگ و بهتر نوشتن یاری کند.

    – سوم، گاهی شما یک نویسنده را دنبال می‌کنی تا مطالبش را از دست ندهی ولی حتما پیش می‌آید که از یک یا چند مطلب وی خوشت نیاید. در این حال هیچ کاری نخواهی کرد. که البته بهتر است دست کم وی را از دیدگاهت آگاه سازی، کاری که نمی‌کنیم.

  2. Tweets that mention اشتراک پستهای وبلاگ بهترین راه قدردانی از یک نویسنده است | یه وجب خاکِ اینترنت -- Topsy.com گفت:

    […] This post was mentioned on Twitter by hot_blog and knil, lord386. lord386 said: اشتراک اهمیت دادن است http://ff.im/-oKlWP […]

  3. امین گفت:

    پژمان عزیز کاملا با حرفهات موافقم

    یک پیشنهاد، دکمه های به اشتراک گذاری تو سرویس های مختلف رو کنار دکمه بالاترین اضافه کن تا ساده تر بشه مطالب رو به اشتراک گذاشت.

    مرسی

  4. رامین گفت:

    سلام
    از موقعی که در دبی تحصیل میکردین خواننده وبلاگ شما بودم شاید مهمترین حرف در این مورد فرهنگ ما ایرانیهاست که اصولا آدمهای زیاد فعالی نیستیم اولیش خود من!
    من هر چند وبلاگ نویس نیستم اما در روز در حدود 20 تا 50 پست مطلب اینترنتی مطالعه میکنم
    چرا دروغ بگم از امکان like ِتا حالا اطلاعی نداشتم اما مطمئن باشید از این به بعد از این امکان استفاده خواهم کرد با تشکر از مطلب خوبتان

  5. امید گفت:

    من فکر می کنم همون خساست باشه. چون وقتی حرف با ارزشی جایی زده می شه می خوان به خیال خودشون فقط خودشون ازش منتفع بشن. ولی کلا حرف مفت رو راحت تقسیم می کنن.

  6. حمید گفت:

    به نظر من مطالب در سطح وب خودشان باید مخاطب خود را پیدا کنند :)
    ‌چرا که نویسنده وبلاگ باید کمبودها و نوشته ها ی مورد نیاز مخاطبان را پیدا کند و در مورد آنها مطلب بنویسد و بدین ترتیب نوشته ها در افراد به قولی تک و ارزشمند تلقی شده و ناخود آگاه مانند سایر مطالب که خودت نام بردی لایک زده ، و شر خواهند شد.
    —-

    پژمان ( نویسنده وبلاگ): من با نظرت به هیچ عنوان موافق نیستم چون بحث من بحث فقط وبلاگ خودم نیست. بحث بسیار کلی تر راجع به اشتراک گذاری مطالب تخصصی در سرتاسر بلاگستان است. از سویی چنانچه کسی مطالب یک وبلاگ به دردش نمی خورد برای چه باید فیدش را ساب کند یا او را فالو کند؟

  7. Russ گفت:

    عزیزم شما دکمه لایک و ریتوییت و غیره و ذلک رو بزار. ایشالا فرهنگ سازی می کنیم.

  8. Hamed Sarraf گفت:

    پژمان جان سلام و خسته نباشی
    من هر چند دیر جزء خوانندگانت شدم (حدود 2 سال پیش) ولی تمام آرشیو ارزشمندت رو مطالعه کردم. تا حالا هم کلی چیز ازت یاد گرفتم. حتی در دو تا کنفرانست در دانشکده کارآفرینی و اقتصاد دانشگاه تهران شرکت کردم.
    در مورد خودم نظر می دهم (شاید هم اعتراف)
    یکی از مشکلات ما (منظورم خودم) اینکه اغلب از ساختار های وب خبری نداریم که اصلا از قابلیت هاش اسفاده کنیم.
    یکی دیگه از مشکلات (که البته دیگه درباره خودم صادق نیست) اینه که در زمان استفاده از اینترنت Dial up همش استرس خط تلفن رو داری و با این سرعت کم اینترنت شاید فکر کنی که نظر دادن و یا هر کار دیگری بجز خواندن پست مربوطه وقت و پولت رو ازت بگیره. نمیدونم که اسمش رو خساست می شه گذاشت یا نه ولی یه هر حال هنوز بخش زیادی از مردم ما با اینترنت کم سرعت کار می کنند.
    نکته دیگه اینه که من هم عقیده دارم که بعضی از ما ایرانی ها بیشتر دوست داریم مصرف بکنیم تا تولید (این تولید هر چی می خواهد باشه). این شاید همون بخض تنبل وجود بعضی از ماها باشه.
    به هر حال بهت خدا قوت می گم
    دوست دارم مثل همیشه که برای اعتلای خودت و ایرانمون تلاش می کنی، با قوت ادامه بدی
    حتما خودت تا حالا فهمیدی که امکان نداره که تلاش بکنی و نتیجه نگیری. هر چند گاهی برای این نتیجه هه باید صبر زیادی داشت.

  9. محمد اسماعیل آرامش گفت:

    سلام.
    مطلب بسیار خوبی در مورد اشتراک گذاشتن نوشتین.
    خواستم از فرصت استفاده کنم و درخواست کنم خبر راه اندازی سرویس اشتراک گذاری لینک شیرین ترین رو منتشر کنید. و یا از دکمه انتشار به شیرین ترین هم استفاده کنید تو پست هاتون.
    این سرویس رو با هزینه شخصی و بدون چشم داشتی (حداقل تا یه مدت طولانی) راه اندازی کردیم.
    سایت های فارسی نیاز به حمایت خود ما دارند، متاسفانه اکثر آی تی نویس های عزیز سرویس های مختلف خارجی رو معرفی می کنن اما حاضر نیستند (یا کم کاری می کنند) که سرویس های فارسی زبان ایرایی رو معرفی کنند، یا حمایت کنند.

  10. حمیده گفت:

    مطلب جالبی بود و معتقدم درد دل خیلی از بلاگ نویس‌ها است. من فکر می‌کنم مینیمال نویسی مفرط یکی از دلایل به اشتراک نگذاشتن پست‌های بلند و تخصصی باشه. اغلب افرادی که توی لیست من هستن، هشتاد درصد آیتم‌هایی که شر می‌کنن مینیماله، چون خوندنش زمان نمی‌بره و لایک زیاد میخوره

  11. رها گفت:

    سلام پژمان جان
    با همه نظرات موافقم
    من چند ساله كه همه مطالب وبلاگتو مي خوانم ، حالا بقيه رو نمي دونم ولي خود من خيلي به اشتراگ گذاري مطالب آشنا نيستم ولي تا جايي كه تونستم وبلاگ خيلي خوب و مفيدتو به دوستام معرفي كردم
    به نظرم خيلي حيفه كه مطالب تو را از دست داد و نخواند
    ممنون از همه نوشته هاي خيلي خوبت …

  12. علی گفت:

    پژمان عزیز
    سلام. حدود دو سال است که مشتری وبلاگ شما هستم و مطالب جالبش ( البته به نظر خودم جالب ) را در گودر به اشتراک گذاشته ام و ضمنا گودر شما را هم دنبال می کنم.
    اینها را گفته ام که بعدش تشکری بکنم به عنوان یک خواننده و استفاده کننده و اما بعد
    1 – لطفا خودتان مطالب نوشته خودتان در این وبلاگ را در گودر Share کنید.
    2 – استفاده نابجای ما ایرانیها از ابزار وب 2 بر کسی پوشیده نیست، یک نمونه بارز و مد روزش فیسبوک است در این روزها، بگذریم … بهتر است روی این کار فرهنگ سازی صورت پذیرد به همت شما و ما خوانندگان و بسیار دیگر دوستان فضای مجازی.
    موفق باشی

  13. علي نعمتي شهاب گفت:

    پژمان جان مطلبي در مورد اين پست شما اين‌جا نوشته‌ام. خوشحال مي‌شوم بخواني و نظر بدهي:
    http://gozareha.wordpress.com/2010/08/10/%d9%85%d8%ae%d8%a7%d8%b7%d8%a8-%d9%85%d8%aa%d8%ae%d8%b5%d8%b5-%d9%8a%d8%a7-%d8%b9%d8%a7%d9%85%d8%9f

  14. مهرداد گفت:

    اهالی وبلاگستان فارسی با promote کردن وبلاگ های دیگه زیاد رابطه خوبی ندارن .
    به عنوان عضوی بسیار کوچک از خانواده وبلاگستان فارسی از شما بخاطر نوشتن این مطلب تشکر می کنم ، امیدوارم تاثیر مطلوبی بزاره و شاهد نوشتن مطالب اینگونه توسط دیگران هم باشیم .
    رو خود من که تاثیر گذاشت .

  15. رضا گفت:

    من به اين موضوع دقت نكرده بودم كه مهمه اما راستش من خودم يه بار يك مطلب رو لايك كردم و بعد دوباره ديسلايك كردمش . چون نمي دونستم چجوري عمل مي كنه
    اين به نظر من به ازاد نبودن و يه ترسي كه توي فضاي مجازي ما ايراني ها هست هم مربوط ميشه . يعني اين كه نكنه لايك كنيم فردا بيان در خونمون و كتك بزننمون كه چرا لايك كردي!!

  16. Godfather گفت:

    آخه پسر خوب آدرس فیدت عوض شده و کلی تو رو میس کردن

  17. امین ثابتی گفت:

    مطلب خیلی خوبی نوشتی پژمان جان! حرف‌های زیادی می‌توان در این مورد زد…

  18. چرا کسب درآمد از وبلاگ در ایران رونق ندارد؟ | کسب و کار اینترنتی گفت:

    […] دشتی نژاد خودش را کشت و حسابی گله کرد که چرا وضع چرخش اطلاعات در ایران اینگونه است! چرا […]

  19. مایا گفت:

    مطلبی نوشتم در این باره
    http://www.maia.ir/archives/333/why_iranian/
    شما هم دعوتید خوشحال می شم در این مورد نظری داشتید، چند جایی هم لینک دادم به مقالات بلاگتان

  20. چیا چاره خواه گفت:

    سلام. در اهمیت به اشتراک گذاری 29 نکته کوتاه را برشمرده ام که در راستای نوشته شما می باشد. اشتراک گذاری بی نهایت مهم می باشد و با شما هم عقیده هستم :
    http://www.hamfekri.com/index.php?option=com_content&view=article&id=85:share-it&catid=44:for-entrepreneurs&Itemid=79

نظر خود را ثبت کنید