یه وجب خاکِ اینترنت

چند ساعتی بیشتر به زمان سال تحویل باقی نمونده. امسال تحویل سال برای ایرانی های مقیم اسکاندیناوی و اروپای مرکزی جالب نیست چون نصف شب زمان تحویل ساله و صبحش همه باید برن سر کار ولی به هر حال مهاجرت این مسائل رو هم با خودش در پی داره و نمیشه گلایه کرد.  سال 89 رو چطوری می تونم ارزیابی کنم؟ در یک کلام از مرزهای ترس گذاشتم. با عبور از سی سالگی هیچگاه فکر نمی کردم که می بایست خواسته یا ناخواسته به دنیای بزرگسالی پا بگذارم. دنیایی که هیچ شباهتی بهش نداشتم و انگار هولم دادن توش. دنیا خیلی موقع ها بهت فرصت انتخاب نمیده. سال 89 سالی بود که بفهمم وقتی به کمک دوستانم نیاز دارم چه کسانی فقط به فکر خودشون هستند، چه کسانی گوشهایشون رو میگیرن که نشنون و چشمهاشون رو می بندن که نبینن. کسانی که موقع خوشی ها و پارتی ها دست رفاقت می دن و به سلامتی...