هفتمین سالگرد وبلاگ

این پست می بایست هفته گذشته نوشته می شد ولی مشغله و یا شایدم بازی گوشی و یک سر و هزار سودا باعث شد که عقب بیفته و از یه طرف شرمنده دوستان بشیم چون قرار بود که به مناسبت هفتمین سالگرد وبلاگ یک جایزه گوگلی هم داده بشه. خب الوعده وفا. با یک هفته تاخیر امروز برنده رو هم معرفی می کنیم.

جدی جدی و یا شوخی شوخی 7 سال گذشته. بیشتر بچه های وبلاگ نویس پیشگام و دوستان نزدیک من، سن سی سالگی رو رد کردن و کله ها کمتر بو قرمه سبزی می ده. هوا ناجوانمردانه بر ضد مجردهاست چرا که اکثریت ازدواج کردند. البته هنوز خبری از کوچولوهای زندگی و بچه نیست!

طرز نگاه و زندگیم عوض شده است. سکب زندگی عوض شد اما سخت کوشی هرگز عوض نشد. دیشب که با یار در خیابون بعد از مدتها قدم می زدیم و باد نیمه سردی هم می وزید خوشحال بودم که کسی هست تا مثل سالهای گذشته نه چندان دور نباشد که جوانکی بر روی صندلی سرد پارک ساعی چمباتمه زند و چشمانی خیس داشته باشد. تمام این سالها نوشتم برای دلم و برای ثبت خاطراتم و مسیری که پیموده ام و برای شما. شمای ایرانی. بارها و بارها خواستم به انگلیسی بنویسم اما زبان شیرین فارسی و مخاطب های همین مقدار کم که کامنت گذار نیستند اما خوب می خوانند، و یا حتی به خاطر حرفهای این وبلاگ کشور مهاجرت، رشته دانشگاهی و یا بیزنس راه می اندازند! ایمیلها که می رسند گاهی می مانم که چه بگویم. مخاطبهایی که می آیند و می روند اما بعضی ها از اولش بوده اند و امیدوارم تا آخرش هم باشند. عکس را به مناسبت جشن هفتمین سالگرد وبلاگستان فارسی نوشته بودم. همان که قرار بود با چشم بسته نوشته شود و فقط یکبار بدون پاکنویس و من هم نوشتم.(بر روی عکس کلیک کنید برای نسخه بزرگتر)

به مناسبت هفتمین سالگرد وبلاگم که عده ای اشتباها به نام سایبرپژمان می شناسندش( سایبر پژمان نام مستعار من بر روی اینترنت است، ولی نام وبلاگ "یه وجب خاکِ اینترنت" است) مسابقه ای برگزار شد که جایزه اش یک دفترچه گوگل و یک خودکار گوگل بود. متاسفانه وبلاگرها در پخش این خبر کمک نکردند و فشردن دکمه اشتراک گوگل ریدر براشون خیلی سخت بود که لااقل چن هم وطن بیشتر بتونن در مسابقه شرکت کنن و من تشویق بشم جوایز رو بیشتر هم بکنم اما مهم نیست. معرفت رو در مغازه نمی فروشند. توسط سایت انتخاب تصادفی، یک عدد انتخاب شد. لطفا طبلها رو به صدا در بیارید:

درام، درام،دراممممممممممممم: برنده مسابقه آقای خلیل ربانی هستند. امیدوارم مبارکشون باشه. لطفا با من تماس بگیرید برای هماهنگی بیشتر. خب این بار مسوولیت هم از روی دوش من کنده شد. پوف. شرمنده همه کسانی که یک هفته بیشتر منتظر ماندند. گوش خودم را پیچاندم